ببینمتـــــ...
گونه هایت خیس اســـتـــــ . . .
باز با این رفیق نابابـــــتـــــــــ . . نامش چه بود؟
هان! باران. . .
باز با "باران " قدم زدی ؟
هزار بار گفتم باران رفیق خوبی نیست برای تنهایی ها . . .
همدم خوبی نیست برای درد ها . . .
فقط دلتنگی هایت را خیس و خیس و خیس تر میکنــــــد
من،
زخم های بی نظیری به تَن دارم ...
اما ...
تو مهربان ترینِ شان بودی ...
عمیق ترینِ شان ...
عزیزترینِ شان ...!
بعد از تو،
آدم ها،
تنها خراش های کوچکی بودند بر پوستم ...
که هیچ کدامِ شان، به پای تو نرسیدند ...
به قلبم نرسیدند ...!
بیهـــــودِه نَـقّـــاش بــــــودِه ام . . .
ایــــــטּ هَمِـــــﮧ ســـــال . . !
بِـــــﮧ چَ ــــــــشم هــایَت ڪِـــــﮧ مے رِسَـــــم ،
قَلَـــــــم مــــوهـــا خ ـــــیس مے شَــــوَنــد . . .
بِـــــﮧ لَــب هــایَت ڪِــــﮧ مے رِسَـــــم ،
دَستَــــــم مے لَــــــرزَد . . .
رَنـــگــ هــــا مے گــُــــریـــزَنــــد ،
وَ قــاب هـــاےِ خ ــــــالے ، ، ،
تَنـــ ــهـا . . .
نَبــــودَטּِ تـــــو را . . .
بِـــــﮧ دیـــــوارِ زِنـــدِگـــــے ام ،
مے ڪـــــوبَنــــــد . . .
به من مجــــــــــــــوز چاپ نمی
دهند..
◘
می گویند داستـــــــــــــــانی که نوشتی قابل باور
نیست
◘
اما من..... فقط خاطـــــــراتم را
نوشــــــتم...
◘
مـــــــن عاشقـــانـــــه هایـــــــم
را
روی همیـــــــــن دیـــــــــوار مجـــازی می نویســــــــم !
از
لــج تــــــــو . . .
از لـــج خــــــــودم . . .
که
حاضـــــــر نبــودیــــــــم یک بار
ایـــــــن هــــا را واقعـــــــی
بــه هـــم بگوییــــــــم. . . !
ایـלּ روزهـا تَلخ مے گذرَב ، בستَمـ مے
لـرزَב از تـُوصیفَـش
هـَمیـלּ بـَس ڪـِہ :
نَفس کشیـבنَمـ در
ایـלּ مَرگِــ تـَבریجے
مثل خـُودکُشے استــ بــآ تیـــغ
کــُنـــב.....
من یاد گرفته ام
وقتی بغض می کنم
وقتی اشک می ریزم
وقتی میشکنم
منتظر هیچ دستــــــــــی نباشم
وقتی از درد زخم هایم به خودم می پیچم
مرهمی باشم بر جراحتــــــــــم...........................
زمین برسد به آسمان
آسمان به زمین
حواسم نه پرت شیطنت های ستاره ها می شود
نه دلربایی گنجشگکان باغ
مات چشم های توام هنوز...
گــاهــی وقــتــهــا مــجــبــوری اَحــمـق بــاشـی !
رویِ کــاغـَـذ مــیــنــویــســم
دَســتــهــایِ تـــُـو . . .
و رویِ آن دســت مــیــکــشــم . . . !!!